هر گاه واکنشهای هسته ای
پیش ستاره در هسته اش آغاز و باعث شود که برای میلیونها یا میلیاردها
سال بدرخشد به ستاره تبدیل می شود. در خلال این واکنشها، هیدروژن
هسته برای تشکیل هلیوم، که عنصری سنگین تر است، گداخته می شود. با
حرکت ستاره به دوره پیری، هیدروژن پایان می یابد و واکنشهای مختلفی
رخ می دهند و در هر مرحله مرتباً عناصر سنگین تری تشکیل می شوند. این
فرایند، موسوم به سنتز هسته ای، با پرتو افشانی انرژی الکترومغناطیسی
کافی از هسته ستاره ، برای جلوگیری از فروپاشی لایه های بیرونی آن،
ستاره را زنده نگه می دارد. با تداوم این فرایند خواص ستاره تغییر می
کند.
|
|
|
 |
|
